Bir dönem her girdiğim markette ilk gittiğim yer bardak reyonuydu.Migrosa yeni ne gelmiş güzel bardak var mı benden sorulurdu.Ben bu aldığım güzel parçaları üşenmeyip Çanakkale'deki öğrenci evimize bile taşımıştım.Benim bardak sevgim etrafımda biraz strese yol açmıştı orası ayrı konu:)
Bardaklarımı çok sevdiğimi bilen arkadaşlarım bulaşıkları yıkarken hepsine sanat eseriymiş gibi davranıyorlardı.Hatta kullanmaya bile çekiniyorlardı artık nasıl psikopatlık yaptıysam gözlerini korkutmuşum:D Ben bardakları ruh halime ve kişiye göre seçmeyi severim.Birisi kahve istediğinde kişinin ruh halini göz önünde bulundurarak bardak seçip özenle hazırlayarak veririm kahvesini.Ancak benim kupalarım kıymetlidir şekerler öyle herkese vermem kupalarımı sadece yakın hissettiğim insanlar bu kupalarla bişiler içme şerefine eriştiler:) Altı üstü kupa amaan sen de demeyin ben onlara sevgimi verdim ayol.Özenle market market gezip seçtim hepsini litfen:)
Bu kadar bardak olunca tabi ki kırılmaması imkansız oluyor:) Günlerden bir gün çok sevdiğim bir insan bayıldığım ve aynısından bir daha asla bulamadığım elimde sadece iki tane olan paşabahçenin siyah kupalarından birini kırıyor.Mutfaktan bi şangırtıyla yanıma koşarak gelen korkmuş insan :
- Çok fena bi şey oldu
-Noldu yahuu ne kırıldı?
-Söylerim ama kızmak yok
-En sevdiğim bardağı mı kırdın ki?
-Evet hani siyah var ya:(
-Amaaaan ben de bişi oldu sandım
-Kızmadın yani?
-Hayır ya neden kızayım nasıl olsa bi tane daha var:)
-Bakıyım aa kızmamış valla
-Bardaklarıma aşık olabilirim ama manyak değilim hallam yaa:)
şeklinde bi konuşma geçer:)
Bu kadar bahsettikten sonra en azından fotoğraflarını çekebildiklerimi sizlerle paylaşmak istedim işte benim aşklarım:)
Bu gördüğünüz yazıda bahsettiğim eşi kırılan asil kupam:)
Adımı da öğrendiniz böylece:) Bu ön kısmı
Burası da arkası
Bir asilzade daha
Bu da neşeli kelebekli sevimli içinde boğulunası kovam:D Kova diyorum ben ona:)
