Ameliyatımız ayın 19'unda olacak iken 25'ine sarkmak zorunda kaldı.Doktorlarla ilgili yasal düzenlemeler sebebiyle hastanelerde doktor kalmadığı için ameliyat yapacak ekibi bir araya getirmek epey zahmetli hale gelmiş durumda.Bizim ameliyatımız bir önceki hastanın ameliyatı uzun sürdüğü için sarktı arada boşluk olunca bize sıra geldi.O boşluğun nasıl oluştuğunu anlatayım hastanelerin ne durumda olduğunu anlayın:) 25 Ekim Salı günü normal şartlarda Çapa'da grev vardı Van'da deprem olunca grev iptal oldu ve doktorlar annemi ameliyata aldılar.Özetle işler çok karışık.
Neyse...Annem sabah 11 gibi ameliyata , akşam 5'te ara yoğun bakım odasına alındı sabaha kadar başında hemşire vardı ( ara yoğun bakım isteğe bağlı oluyor biz ilk gece hemşire kontrolünde olmasını tercih ettik) Her şey güzel geçti doktorlar ameliyatın başarılı geçtiğini içerde hiç bir kitle olmadığını söyledi.
Hastanede kaldığımız 13 gün boyunca kelimelerle sınırlandıramayacak kadar çok yoruldum her gün iki üç saat uykuyla geçti.Gündüzleri sandalyede otururken yastığımı annemin yatak başına dayayıp yüzümü yastığa gömüp uyuduğumu biliyorum:D
Biz hastaneye yattığımızda tek kişilik oda olmadığı için iki kişilik odaya yerleştik bu süre zarfında iki oda arkadaşımız oldu çokça kikirdedik:) İlk günlerimizde Kıbrıs'lı Şerife Teyze ile aynı odada kaldık onun ameliyatı ertelenince yerine Çorlu'lu Naile Teyze ve kızı geldi.Naile Teyzeler Bulgaristan göçmeni kendisiyle pek bi eğlendim doğrusu o kısımları sonraki postlara saklıyorum:) Annemden bir kaç gün sora Şerife Teyze tekrar hastaneye gelmesi bizi mutlu etti birbirimize alışmışız koridor turlarında görüşmek bile bizi mutlu etti:)
Yorgunluk sebebiyle sözü fazla uzatmaya halim yok diğer detayları daha sonra anlatırım çektiğim fotoğraflara geçiyorum:)
Cerrahi Tıp Bilimleri binasının 8. katında kaldık burası odamıza giden koridor , bizim yürüyüş mekanımız:)
Kaldığımız oda ve hemşirelerin bulunduğu kısım
Numerolijiyi gözden kaçırmadım:) 8+1+7=16 -> 1+6=7 ve ameliyat tarihi ayın 25'i 2+5=7
ilginç tesadüf bir anlamı olsa gerek:D
Odamız:) Lavabonun solunda duvarda bulunan dezenfektanı günde elli kere kullanmaktan ellerim tahriş oldu.Ölsün mikroplar anacım:)
Manzaramız güzeldi.Camın kenarına ekmek koyup kuş besledim:)
Hastanede kaldığım günlerde Karamel'imi ve diğer yavrucuklarımı çok özledim.Tahlil sonucu almaya giderken polikliniklerin kapısında ezilme tehlikesinde olan minnoşu kaptığım gibi banka oturdum sevip ısıttım:) Kedi canını yediklerim hepiniz mi tatlı olursunuz:D
Eve geldiğim gibi Karamel arabanın yanında koşup bizi karşıladı görmeyeli damızlık gibi olmuş oğluşum babam iyi beslemiş:)
Artık dinlenme zamanı güzel dilekleriniz sayesinde her şey yolunda gitti hepinizi öperim.Espavo...
:)
