Bu geceyi bir filmle sabaha kavuşturdum yatmadan önce paylaşmak istedim.Ertelersem yazmayacağımı biliyorum:)
Kelebek ve Dalgıç Jean-Dominique Bauby'nin gerçek hayat hikayesinden alınmış bir film.Felç geçiren bir adamın gözünden kendi hayatını izliyorsunuz.Hikayenin gerçek olması daha çok etkiliyor , ister istemez kendinizi adamın yerine koyuyorsunuz.
Film bittiğinde benim kurduğum cümle şu oldu :
Dün ve yarın olmadan yaşamalı insan bir kelebek tutkusuyla...
Hayatı biraz daha seviyorum artık:)
Filmde Jean-Do'nun içsel konuşmaları beni bu ruh halinine soktu sanırım.Özellikle şu kısımlar :
Bugün artık bütün varlığımın küçük ıskalamalardan oluştuğunu hissediyorum.Sevmeyi bilemediğim kadınlar , hissedemediğim fırsatlar , kaçıp gitmesine izin verdiğim mutluluk anlarım.Sonucunu önceden bildiğim ama kazananı seçemediğim bir yarış.Kör ya da sağır mıyım?Ya da gerçek doğamı bulmak için bir felaketin ışığı mı gerekiyor?
Gerçeğimizi bulmak için felaketlere mecbur kalmayalım , sevgi ışığımız olsun her zaman:) Sarsıldım...
Bunlar dışında film pek çok ödül almış merak edenler buradan detayları okuyabilir.
Şimdi uyku vakti kelebek tutkusuyla uyuyacağım:) Öptüm herkesi:)
