mektup etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
mektup etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

12 Ağustos 2011 Cuma

Yükleri Atan Anı Çöpçüsü



Pembe kulplu beyaz dolabın kapağı her açılduğında artık atıyorum hepinizi denir...

Kıyafetler çıkar , pek çoğu çok eskiye ait hepsinin ceplerinde anılar vardır görünce hatırlarsın.

Atılması gereken her şey tekrar geri yerleştirilir:)

Yıllarca aynı senaryoyu tekrar tekrar yaşarsın.

Bu kez kararından eminsindir poşetleri doldurursun " aa bunu da mı atıyorsun" diyen anne senin tüm kararlarını yıkıp geçer o an yine atamazsın hiç birini.

Gün gelir düşünmezsin sadece uygulamaya başlarsın.Yanına gelen anneni şiddetle susturursun poşetleri doldurmaya devam edersin.Aralarından kaçırdıklarını yakalayıp poşete tekrar atarsın:)

Üç tane xl çöp poşeti dolmuştur ve annenin söyledikleri mantıklı gelmeye başlamıştır.Kalanları sonra atmaya ikna olursun:)

Attıklarının aslında ruhunda taşıdığın yükler olduğunu hissedersin hepsinden kurtuluyor olmanın hafifliğini tadarsın.

Anılarına ihanet ettiğini düşünmemek için hepsinin hala seninle olduğunu söyleyip rahatlarsın.

İşte öyle bir gün son bulur:)

Bu hengamede gözüme ve ruhuma takılanlar sizler için fotoğraflanır:)

Alttaki resim metalcilik günlerimde üzerime forma olan herkesin nerden aldığımı sorduğu meşhur hırkamdır:) Bu desen sırt kısmındaydı ondan bu kadar havalıydı:D



Orta okul zamanları judoya giderken meraktan aldığımız mentollü salem:) Judo kıyafetlerimin arasından çıktı:D



Neredeyse bebeklikten kalma kolluklarım.Bunları atamayışımın sebebi hala lazım olacağını düşünmem heralde:) Köpek kadar yüzüyorum da ben:D Ayrıca bunların büyük boyları , simit , can yeleği , deniz yatağı , gözlük , bone gibi pek çok şey daha hep birlikte atılmayı bekliyormuş:) Annem boneyi ne düşünerek aldı çok merak ediyorum yüzücü havasına mı sokmaya çalıştı beni ne yaptı:D Ne yaptıysa olmamış yazık:D



Vee çekmeceden çıkan bir mektup.İtiraf ediyorum bunu atamadım...





Her zaman son söz


12 Eylül 2010 Pazar

Mia'dan Mim / Oku Arzu Bu Sana


Mia'cım beni mimlemiş istediğim bir kişiye mektup yazmamı rica etti.Yani kişi hakkında çok kararsız kaldım.Aklımda tek kişi vardı ama yazıp yazmamak da kararsız kaldım:) Önce ben size durum değerlendirmesi yapayım sonra mektubuma geçeyim.
Benim lisede çok çok yakın bir arkadaşım vardı.Bribirimize derslerde mektup yazardık,her fırsatta dershaneyi kırıp gezip tozmalar:) işte haftasonları ya o gelir bizde kalır ya ben giderim öyle bir iç içelik:) Acaip seviyoruz birbirimizi öyle böyle değil.Çok güzel yıllardı ta ki Q'yu bulana kadar.Bu Q sevgilisi oluyor:) Sorun aşık olması fln değil böyle kıskançlık krizlerine girecek insan değilim.Ama Q zamanla Arzu'nun beni sevmesini kıskanmaya başladı ve bunlar açık açık konuşluyordu.İşte liseden sonraki 5 senelik süreçte yüz yüze görüşmeler sene de bir ikiye düştü , msnle bağlantımız hep vardı ama son bir yıldır ona da el koyuldu.Ve geçerli hiç bir sebep yok bunlar için:) Çocuk hasta ben öyle görüyorum.Daha derinlere girmeden mektuba geçeyim:)

Nerden başlasam bilmiyorum aslında.Bazen seni özlüyorum konuşabilsek sadece diyorum ama sonra da çok kızıyorum lan:) İnsan ne yapar ne eder arar bana hiç çok özlüyorum deme yani.Nasıl bu hale geldik inanamıyorum düşününce.Ama şunu fark ettim sen her zaman benle yakınken de yönetilmeyi seviyordun alacağın kararlar hep bana bağlı olurdu.Kendi ayakların üstünde durmanı istiyorum yahu.Üzülmeni istemiyorum aslında kızgınlığım bu yüzden.
Sonunu çok açık görebildiğimiz bir yolda ilerliyorsun,benle olan ilişkini çöpe atmış olman o kadar sorun değil ikimiz de farklı yollardayız artık ama sen yalnızsın bence ve ben buna üzülüyorum.Her zaman dediğim gibi tercih meselesi tabiki:) Kendini neye layık görüyorsan o olursun ve sendeki problem bu.Lütfen kendini iyi şeylere layık gör artık:) Taş olsa çatlardı diyorum:))
Düğüne gelmeyeceğim biliyorsun.Kırgınım çünkü ve orda Q'ya hayırlı olsun demek çok yapmacıkça geliyor ayrıca gelmem için izin almaya çalışarak seni yormak istemiyorum:) Lafımı da sokarım:) Bundan iki sene sonra ne durumda oluruz bilmiyorum, ben seni çok seviyorum ve hep mutlu ol istiyorum.Beni ve diğerlerini yanılt ve mutlu ol o zaman ben de çok mutlu olurum gerisi önemli değil.Söylemeden geçemeyeceğim şeyler var bak : senle kahve içmeyi,mango içmeyi:) ,hayaller kurmayı,saatlerce dedikodu yapmayı,mum yakıp müzik dinlemeyi,sabahlamayı,oje sürerken konuşamamanı hepsiniii çok özlüyorum çook.Şeker gibi'den sevgiler:)

Eveeet şimdi sırada kimleri mimliyorum onları söyleyim:) Nimo stylo,Cheerful Demet,Hayata Balıklama(sazanıma),Annemineli,Şekerperisi,Svglove,Yaseminkale,Zarifçe,Umutsepeti,Posh Butik,Cecilianın Masalı ve daha sayamadığım bir çok kişiye yolluyorum:) İsteyen herkes mimlesin kendini.Aranızda kaytarmak isteyenler olursa onlara da göz yumarım zorla yazmayın:) Öperim hepinizi...

15 Ağustos 2010 Pazar

Mektup Kolye ve Kot Bileklik

Bundan önceki yazımda yayınladığım zarf bana ilham kaynağı oldu ve zarftan kolye yapmaya niyetlendim:) Ufak yapmak zorunda olunca bu iş biraz uğraştırıcı oldu.Zarfın boyutlarını ayarlayarak kaydırmadan dikmek gerekiyor.Aksi halde benim gibi tekrar tekrar dikmek durumunda kalırsınız:) Elimde ince keçe olmadığı için ben kumaşla yaptım isteyen keçeyle de yapabilir.Zarfı süslemek de size kalmış tabiki.Kumaşlardan kolye uçları dikmek çok sevdiğim bir iş gerçekten ama biraz da sabır işi bilginize:)
Gelelim diğer yaptığım bilekliğe ince kot kumaşıyla bilezik kaplayacaktım ama diktiğim parçanın botu kısa gelince ne yapsam ne yapsam diye düşünürken bu bileklik ortaya çıktı.Bu kumaştan evde daha olması lazım ama nerde olduğunu kimse bilmiyor:) Bulursam bilezik kaplama olayını da gerçekleştirmek istiyorum.Özellikle yazın kot bilezikler herşeyle kullanıma uygun oluyor.

13 Ağustos 2010 Cuma

Aşk Mektubu

Can sıkıntısıyla nette bir şeyler bakarken bu harika mektup zarfının yapılışını buldum:) Keçeyle ya da atmayan bir kumaşla rahatlıkla yapılabilir.Elimdeki keçelerden böyle bir zarf yapıp zincir takarak onu çantaya dönüştürebilirim.Çok beğendim gerçekten.Yapılışına buradan bakabilirsiniz.